Leestip: De Wereld in de Weegschaal

Vandaag een boek van Al Gore als leestip. De wereld in de weegschaal, een boek over klimaatverandering en het broeikaseffect. Als je zonder afval probeert leven kan klimaatverandering je bijna niet ontgaan. Ik bedoel, we proberen allemaal de wereld te redden, niet? Al Gore doet dit ook, alleen op een ander niveau.

Toen ik dit boek van Al Gore las, zeiden mensen me vaak dat Al Gore gek is. Maar welke geitenwollensokkenliefhebber wordt niet zo afgeschreven (kuchkuch, ik vast ook)? Al Gore heeft een nobelprijs gewonnen, de nobelprijs voor de vrede. Ik moet ook toegeven, Al Gore is stiekem wel een van mijn grote helden (Geen zorgen hoor mam en pap, jullie staan hier ook tussen!). Al Gore was presidentskandidaat in 2000 voor de Verenigde Staten. Hij verloor op dezelfde wijze als Hillary Clinton de afgelopen verkiezingen verloor van Donald Trump, de meeste stemmen, maar de minste kiesmannen. Bummer, maar Gore gaf niet op.

Gore reist door het land om lezingen te geven over klimaatverandering en het broeikaseffect. Hier is ook een documentaire over gemaakt genaamd ‘An inconvenient truth’. Deze heb ik ook gezien, zeker kijken! De documentaire is het op twee na beste bezocht van de Verenigste Staten en won een Oscar in de categorie ‘beste documentaire’. Verder heeft Gore nog veel meer boeken geschreven (Joepie, nog meer leesvoer!). Later over die boeken meer, die staan nog op mijn lijstje haha.

Ik kan echt nog heel veel vertellen over Gore (sorry voor het fangirl verhaal), maar nu even over het boek! Ondanks dat ik het een lastig boek om te lezen vond (het heeft namelijk 452 bladzijden!), heb ik ‘De wereld in de weegschaal’ verwerkt in categorie inspiratie. Bijna alle boeken die ik heb gelezen gaan over milieuvervuiling, afval en groen leven en zijn vaak praktisch ingesteld. Ik hou van een praktische boeken, zodat ik mijn steentje kan bijdragen. Dit boek is niet zo. Het geeft meer een inzicht van hoe de wereld er aan toe was (het boek komt uit 1993, ik heb de herziende druk uit 2008 gelezen, inmiddels is de situatie alweer verslechterd). Maar let op, er is inmiddels bekend dat er een aantal fouten in het boek staan, helaas. Wat me wel opviel in het boek is hoe vaak het communisme werd genoemd, ik wist niet dat de haat voor het communisme zo diep zat in Amerika. Ook kwam informatie over George Bush aan het licht, wat me heeft geschokt en teleurgesteld.

Uiteindelijk komt Gore met een ‘Marshallplan voor de aarde’, zoals hij het noemt. Maar dit is niet gericht op individuen, maar op de overheid. Zo stelt hij een aantal internationale programma’s en verdragen voor. Leuk, goed, mooi. Maar let’s be realistic, dit gaat mij niet lukken. En dat wil ik ook helemaal niet. In het boek wordt uitgelegd waarom we het milieu moeten redden en hoe de wereld met elkaar samenhangt, alles beïnvloed elkaar. Goed om te weten waar we het allemaal voor doen, hè?

P.S. Het boek is te leen bij de Openbare Bibliotheek, lenen i.p.v. kopen is groen en lekker minimalistisch hihi.

Liefs,
Romee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s